رنگدانه یا پیگمنت

رنگدانه ها  به عنوان ذرات جامد ریز آسیاب شده با یک مایع استفاده می شوند . به طور کلی ، همین رنگدانه ها در رنگ های پایه حلال و آب ، جوهر چاپ و پلاستیک استفاده می شوند. رنگدانه ها ممکن است آلی باشند( یعنی حاوی کربن) یا غیرآلی. اکثریت رنگدانه های غیر آلی روشن تر و ماندگارتر از رنگدانه های آلی هستند. رنگدانه های آلی ساخته شده از منابع طبیعی قرن هاست که مورد استفاده قرار می گیرند ، اما بیشتر رنگدانه های مورد استفاده امروزه یا غیر آلی هستند یا آلی مصنوعی هستند.رنگدانه های آلی مصنوعی از تارهای ذغال سنگ و سایر مواد پتروشیمی حاصل می شوند. رنگدانه های غیرآلی با واکنش های شیمیایی نسبتاً ساده – به ویژه اکسیداسیون – ساخته می شوند یا به طور طبیعی در زمین یافت می شوند.

 

مهمترین رنگدانه هاغیر آلی اکسید تیتانیوم است.همچنین رنگدانه های سفید اکستندر وجود دارد که برای کاهش هزینه و یا بهبود خواص به رنگ ها اضافه می شوند. که شامل کربنات کلسیم ، سولفات کلسیم ، سیلیس دیاتوماس (بقایای موجودات دریایی) و رسهای چینی است.

رنگدانه های سیاه در درجه اول از ذرات کربن ایجاد می شوند .
رنگدانه های اکسید آهن شامل بخار (زرد مایل به قهوه ای) ، سنگ سینا (نارنجی مایل قهوه ای) و عنبر (قهوه ای) می باشد.
ترکیبات خاصی از کروم برای تهیه زردهای کروم ، نارنجی ها و سبزها استفاده می شود .
آبی اولترا مارین پرمصرف ترین رنگدانه آبی و منشا غیر آلی دارد.

در بیشتر موارد ، رنگدانه های آلی در حال حاضراز هیدروکربن معطر تولید می شوند . این ترکیبات حاوی ساختارهای اتمهای کربن با اتمهای هیدروژن متصل هستند که در حلقه های بسته تشکیل می شوند. رنگدانه های آلی شامل رنگدانه های آزو ، که حاوی یک گروه ازت هستند. آنها بیشتر رنگدانه های آلی قرمز ، نارنجی و زرد را تشکیل می دهند.

مسفتالوسیانین ها آبی و سبزهای درخشان و قوی را ارائه می دهند که به طور غیرمعمول برای رنگدانه های ارگانیک رنگی هستند. برخی از رنگدانه ها مانند فلورسنت ، به سادگی رنگهایی هستند که در اثر واکنشهای شیمیایی نامحلول شده اند .